آهنگری به روش فرآوری آهنگری با اندازه، شکل و کیفیت هندسی معین، تحت عمل تجهیزات و ابزار آهنگری (قالبها) برای ایجاد تغییر شکل پلاستیکی بلنکها یا شمشها اشاره دارد. شکل محصولات فرآوری شده به روش آهنگری نسبتا ساده است، به عنوان مثال، بیشتر ملخ های موتور هواپیما از مواد آلیاژ تیتانیوم آهنگری ساخته شده اند. مواد آلیاژ تیتانیوم آهنگری نه تنها دارای الزامات شکل هستند، بلکه همچنین مستلزم آن هستند که خواص آن بتوانند ساختار نسبتاً خوبی مانند اندازه و جهت دانه ها داشته باشند. پس از آهنگری، زمانی که نمونه برداشته می شود، تغییر شکل مشخصی در نزدیکی دهانه ایجاد می کند که تا حدودی بر عملکرد نهایی محصول تأثیر می گذارد. از طرف دیگر، به دلیل اینکه دمای آهنگری اغلب نسبتاً بالا است، به راحتی می توان فلز را اکسید کرد، بنابراین برای جلوگیری از تماس بین فلز و هوا، معمولاً به لایه ای از پوشش شیشه ای نیاز است تا فلز را از هوا جدا کند. علاوه بر این، این لایه از شیشه همچنین به عنوان یک روان کننده خوب در طول فرآیند آهنگری عمل می کند. لایه سطحی فلزی که به طور اجتناب ناپذیری در طی فرآیند آهنگری اکسید می شود باید به موقع پس از آهنگری حذف شود تا از تاثیر آن بر خواص مکانیکی و خواص خوردگی محصول جلوگیری شود.
مواد قالب مورد استفاده در آهنگری معمولاً فولاد ابزار است، زیرا فولاد ابزار دارای سختی و استحکام نسبتاً بالایی است. در طول فرآیند آهنگری، دمای قالب در حدود 200 درجه نگه داشته می شود، در حالی که دمای پیش گرم شدن فلز 900 تا 1000 درجه است. فرآیند آهنگری بسیار کوتاه است تا از سرد شدن زودرس فلز جلوگیری شود که می تواند برای ماشین کاری نامناسب باشد. سرد شدن زودرس فلز فشار مورد نیاز در فرآیند آهنگری را افزایش می دهد و مستعد ایجاد عیوب آهنگری مانند شکستگی است. به عنوان مثال، در یک موتور توربین، طول تیغه توربین موتور از 2 تا 75 سانتی متر متغیر است، در حالی که طول روتور حدود 25 سانتی متر است. بنابراین برای تیغه های توربین موتور معمولاً از آهنگری دقیق برای شکل دادن مستقیم به تیغه استفاده می شود و یا تیغه را کمی بزرگتر از اندازه معمولی آهنگری می کنند و سپس تیغه را نازک می کنند و با وسایل مکانیکی یا الکتروشیمیایی تمام می کنند.
