در مرحله فعلی، به جز برای تهیه لوله های بدون درز تیتانیوم و آلیاژ تیتانیوم که عمدتاً به تجهیزات و تکنیک های پردازش مورد استفاده در صنعت لوله فولادی ضد زنگ اشاره می کنند، بلوغ فرآیند بالا است و فضای کمی برای بهبود باقی می گذارد و نمی تواند به طور موثر چرخه پردازش را کوتاه کند یا هزینه های پردازش را کاهش دهد. برای کاهش هزینهها و بهبود کارایی، بهبودهایی از مبدا انجام شد و از روشهای سنتی مانند ذوب، آهنگری و سوراخکاری دور زد و کل فرآیند را نوآوری و بهینه کرد. فرآیند جدید به طور متوالی شامل ذوب بیلت های توخالی ریخته گری، آهنگری شعاعی، بازپخت دوبل، و ماشین کاری برای به دست آوردن لوله های آلیاژ تیتانیوم، کوتاه کردن چرخه پردازش و در عین حال کاهش موثر هزینه های تولید است.
برای رسیدگی به مشکلات فنی فوق و دستیابی به تولید سریع و کارآمد لولههای بدون درز کم هزینه،-بالا-استحکام و{2}}بالا{2}}آلیاژ تیتانیوم، یک روش آمادهسازی فرآیند کوتاه-برای لولههای تیتانیوم و آلیاژ تیتانیوم پیشنهاد شده است، از جمله ریختهگری شمشهای تیتانیوم، دوبل تیتانیوم، شمشهای تیتانیوم دوبل، تیتانیومسازی شعاعی. لوله ها به طور خاص، این شامل استفاده مستقیم از یک تفنگ پلاسما یا تفنگ پرتو الکترونی برای ذوب مواد خام برای تولید شمش های توخالی، سپس بهبود ساختار بیلت از طریق آهنگری شعاعی، به دنبال آن استفاده از بازپخت مضاعف برای همگن سازی ساختار و حذف تنش های داخلی ناشی از آهنگری شعاعی، و در نهایت استفاده از ماشین کاری برای اطمینان از کیفیت سطح و ابعاد لوله نهایی است. ذوب مستقیم برای تولید بیلت نه تنها فرآیند را کوتاه می کند، بلکه به طور موثری ادغام های با چگالی بالا- و- را حذف می کند و محصولاتی با خلوص بالاتر تولید می کند. بر خلاف آهنگری سنتی، آهنگری شعاعی می تواند مستقیماً بیلت ها را جعل کند و کارایی پردازش و استفاده از مواد را بهبود بخشد. بازپخت مضاعف ابتدا تبلور مجدد محصول را در دماهای بالا ترویج میکند، سپس عملیات دمای پایین{10} را برای همگن کردن ساختار و در عین حال حذف تنشهای داخلی انجام میدهد.
