تیتانیوم و آلیاژهای تیتانیوم/تیتانیوم-نوار دارای مزایای زیادی مانند چگالی کم، مقاومت در برابر خوردگی خوب و استحکام ویژه بالا هستند که آنها را به مواد ساختاری عالی تبدیل می کند. آنها نقش مهمی در صنایع هوافضا، تجهیزات دریایی و صنایع شیمیایی دارند. پروفیل های آلیاژ تیتانیوم عمدتا در رشته ها و فریم های بدنه هواپیما استفاده می شود که می تواند به طور قابل توجهی استحکام هواپیما را افزایش داده و وزن آن را کاهش دهد و در نتیجه ظرفیت بارگیری آن را افزایش دهد. در حال حاضر، تقاضا برای پروفیل های آلیاژ تیتانیوم در هواپیماهای غیرنظامی، هواپیماهای حمل و نقل بزرگ و هواپیماهای نظامی به طور فزاینده ای ضروری است.
نمایهها را میتوان بر اساس شکلهای مقطعی به-زاویه، تند-زاویه{2}}گوشه، Z-شکل، U{4}}شکل، T-و غیره طبقهبندی کرد. اکستروژن یک روش کار پلاستیک فلزی است که بر روی بیلت قرار داده شده در سیلندر اکستروژن با یک پد اکستروژن فلزی فشار وارد می کند و باعث می شود که از سوراخ قالب با شکل خاصی عبور کند و در نتیجه محصول نهایی با اندازه و خواص مکانیکی مشخص به دست آید. روش اکستروژن رو به جلو بیشتر برای پروفیل های اکسترود استفاده می شود، در حالی که روش اکستروژن به عقب و روش اکستروژن ترکیبی در حال حاضر به ندرت استفاده می شود. ویژگی های روش اکستروژن رو به جلو عبارتند از: (1) جهت جریان فلز با جهت حرکت محور اکستروژن یکسان است. (2) حرکت نسبی زیادی بین بیلت و سیلندر اکستروژن وجود دارد و نیروی اکستروژن زیادی مورد نیاز است. (3) کار با آن راحت است و ابزارها و قالب ها ساده هستند. با این حال، عوامل زیادی بر خواص اکستروژن و ریزساختار پروفیلهای آلیاژ تیتانیوم تأثیر میگذارند، مانند اندازه بیلت، روانکاری، قالب، سیستم گرمایش، نسبت اکستروژن، سرعت اکستروژن، نوع پروفیل، وضعیت تجهیزات و غیره. بنابراین نحوه طراحی صحیح قالب به عامل مهمی در کیفیت محصول تبدیل شده است. ظاهر فیزیکی پروفیل های آلیاژ تیتانیوم در شکل 1 نشان داده شده است.
